مريدان اوست . وى در ماوراء النهر به سال 174 ه . و به روايتى در 153 ه . در جهاد با تركان و به قولى به جرم تشيع كشته شد . ابو على مسكويه ابن مسكويه ، شهرت احمد بن محمد ابن يعقوب ، متوفى به سال 421 ه . ق . مورخ و طبيب و فيلسوف ايرانى عربىنويس . وى منشى و كتابدار مهلبى وزير بود و بعدها در زمان عضد الدوله و صمصام الدولهء ديلمى در دستگاه ابو الفضل ابن عميد و پسرش ابو الفتح ابن عميد تقرب يافت و در رى مقام شامخى داشت و سرانجام در اصفهان وفات يافت . از آثار معروف وى كتاب « تجارب الامم » است كه در آن وقايع عمومى عالم را از بعد از طوفان نوح تا سال 369 ه . ق . شرح داده و ديگر كتاب تهذيب الاخلاق است در علم اخلاق . ابو على معدل بن على ( 297 - 298 ه . ق . ) از پادشاهان صفارى كه به دست سامانيان اسير شد و سلسلهء صفارى منقرض گشت . ابو غالب محمد بن على محمد بن على معروف به ابو غالب وزير مشرف الدولهء ديلمى . ابو لؤلؤ فيروز ابو لؤلؤ ، ايرانى - كه عمر را در اواخر ذيحجه سال 23 ه . مجروح ساخت و عمر در اثر همان جراحت كشته شد . ابو مسلم خراسانى نام ابو مسلم را به اختلاف گفته‌ها ، مسلم ، عثمان ، ابراهيم و كنيه‌اش را اسحاق ضبط كرده‌اند . ابو مسلم در سال 100 ه . در اصفهان پاى به عرصهء وجود نهاد . در كوفه به سن رشد رسيد و در نوزده سالگى به خدمت ابراهيم امام درآمد وى كه آثار هوش و زيركى را در او مىديد در احترامش كوشيد و به دو پيشنهاد كرد تا نام و كنيه‌اى ديگر برگزيند ، و او نام و كنيهء عبد الرحمن و ابو مسلم را بر خود نهاد . پس از چندى ابراهيم امام ، ابو مسلم را به رياست پيروان خويش گماشت و به سال 124 ه . وى را براى گرفتن بيعت به سوى خراسان گسيل داشت . در آغاز ابو مسلم چند سالى به طور نهانى براى آل عباس از مردم بيعت گرفت . در سال 128 ه . ابراهيم امام نامه‌هايى به پيروان خود در خراسان نوشت و به موجب آن نامه‌ها ، خطهء خراسان را رسما تحت فرمان ابو مسلم گذاشت و به مردم گوشزد كرد كه وى در امور مربوط به حكومت و بيعت استقلال تام دارد و ابو مسلم همچنان بيعت پنهانى را پى گرفت . ابو مسلم در زمان خلافت منصور به سال 137 ه . ناجوانمردانه به قتل رسيد . زمانى كه ابو مسلم به دستگاه خلافت آمده بود با علامت منصور سپاهيان از پشت پرده بيرون ريخته وى را با خنجر تكه‌تكه كردند و بدين ترتيب حامى خويش را به قتل رساندند . ابو مسلم مردى بود كه در فصاحت و بلاغت كم‌نظير بود . وى مسلط به فارسى و عربى و داراى مهابتى ويژه بود . از وى پرسيدند چگونه بدين مقام رسيدى پاسخ داد : كار امروز را به فردا نگذاشتم . پس از مرگ ابو مسلم يارانش ادعا كردند كه وى نمرده است . اين گروه به مسلميه معروفند و ابو مسلم را امام مىدانستند .